شنیده ها: تداوم سدسازیهای افغانستان و احتمال تخلیه شرق ایران، امنیت ملی ایران را نشانه رفته است. اقدامات افغانستان در بستن آب بر روی ایران، 50 سالی است که با برنامهریزی و منابع مالی کشورهای ثالث پیگیری میشود اما ایران استراتژی خاصی در این رابطه ندارد. بر اساس اطلاعات موجود افغانستان قصد دارد بر روی رودخانههای دو حوضه آبریز هیرمند و هریرود 46 سد بسازد که بخشی از آن ساخته شده است. نشناختن مسئله در مناقشه با افغانستان سبب شده است که ایران نتواند به توافق برد-بردی در مذاکرات دست یابد.
افغانستان به لطف موقعیت جغرافیاییاش در حال برنامهریزی برای اعمال سلطه بر کشورهای دیگر است. انگار افغانستان روی کوهی قرار گرفته که به راحتی بر همسایگانی که داخل درهاند، تسلط دارد و میتواند هر گاه که بخواهد موج حملات را به سوی آنها گسیل کند. افغانستان 50 سالی است که برای کنترل منابع آبش برنامه دارد و از کمک کشورهای مختلف برای اجرای برنامههایش استفاده میکند. این کشور دو حوضه آبریز مشترک هریرود و هیرمند را با ایران دارد و برای این حوضه هم برنامههای خاص دارد. در چنین شرایطی فدا حسین مالکی سدسازیهای افغانستان و خلف وعدههایش در زمینه تأمین حقابه ایران را به حکومت طالبان نسبت میدهد.
تنشهای رو به افزایش میان ایران و ایالات متحده به یکی از چالشهای اصلی سیاست خارجی دولت تازهروی کار آمده دونالد ترامپ تبدیل شده است. اقدامات اخیر تهران که آن را به آستانه دستیابی به ظرفیت ساخت سلاح هستهای نزدیکتر کرده، موجب افزایش نگرانیهای بینالمللی شده است. در همین حال، احتمال درگیری نظامی میان ایران و اسرائیل، با ریسک مداخله مستقیم آمریکا، همچنان تهدیدی جدی برای ثبات منطقه به شمار میرود.
حمله موشکی سپاه پاسداران به مواضع اسرائیل که از سوی مقامات کشور پاسخی مشروع به اقدامات نتانیاهو علیه ایران و متحدان ایران از جمله حزب الله اعلام شده است، از دید برخی تحلیلگران به عنوان یک نقطه مهم و سرنوشت ساز در منطقه ارزیابی میشود.
کمال خرازی، رئیس شورای راهبردی روابط خارجی، روز گذشته اعلام کرد که ایران توانایی ساخت بمب هستهای را دارد اما «اگر مجبور شویم دکترین هستهای خود را تغییر خواهیم داد.» این سخنان انتقادات و البته بازتابهای گستردهای به همراه داشت.
از سوی دیگر نخستوزیر اسرائیل در پیامی ضبطشده اعلام کرد که سامانههای دفاعی این رژیم مهیا شده و آمادۀ هر سناریویی چه دفاعی و چه حمله است.
رغیدا درگام در یادداشتی در نشریه نشنال (The National) چاپ امارات نوشت: به دنبال حمله هوایی اسرائیل به ساختمان کنسولی ایران در دمشق، تصمیم گیران در تهران برای پاسخ دادن به این حمله گزینههای مختلفی را پیش رو دارند. نیروهای نیابتی ایران در منطقه شامل حزب الله، حماس و شبه نظامیان عراقی از جمله ابزارهای در اختیار ایران هستند. انتخابهای ایران طیف مختلفی از اقدامات شامل عملیات "محدود" تا عملیات "نامحدود" را در بر میگیرد.
تازهترین گزارش بنیاد هریتیج از "شاخص آزادی اقتصادی ۲۰۲۴" نشان میدهد که ایران در میان ۱۷۶ کشور رتبه بندی شده در این شاخص رتبه ۱۶۹ را به دست آورده است، که آن را درمیان ۱۰ کشور با "کمترین آزادی اقتصادی" قرار میدهد.
جیمی کارتر، سی و نهمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، یکی از بازیگران و عوامل موثر انقلاب ۵۷ بود، اما غالبا درباره نقش کارتر در وقوع انقلاب غلو میشود؛ عدهای انقلاب را حاصل اراده او میدانند که این برداشت، از هر جهت نادرست است. گروهی دیگر نیز بالکل منکر نقش او در جریان انقلاب میشوند که این مطلب نیز صحت ندارد. این رخدادهای چندین ساله داخلی در ایران بود که در نهایت به انقلاب ۵۷ ختم شد، رخدادهایی که میتوان ریشه آن را در آغاز مبارزه مسلحانه با رژیم شاه در سال ۱۳۴۹ تا کودتای ۲۸ مرداد و حتی شکست مشروعهخواهان در انقلاب مشروطه دنبال کرد. رخدادهایی که عوامل متعدد سیاسی، اقتصادی، مذهبی و ایدئولوژیک داشتند و تقلیل دادن رخدادی چنین دامنهدار، به تصمیم یک رهبر سیاسی خارجی، فهم توطئه باور و غیر علمی از تاریخ است.
نوذر شفیعی کارشناس مسائل بین الملل و سخنگوی کمیسیون امنیت ملی مجلس نهم: ایران و پاکستان به اندازه کافی در داخل خود و محیط پیرامونی خودشان چالش دارند که بخواهند یک چالش دیگری را برای خود رقم بزنند.پاکستان مشکلات عدیده ای دارد از جمله با هند ،تحرکات طالبان پاکستان ،تجزیه طلبان بلوچ و همچنین دست به گریبان فقر نیز هست و همه اینها به شدت این کشور را تحت فشار قرار داده است. از سوی دیگر چالش های ایران هم کم نیستند و در محیط پیرامونی ما مسائل و مشکلات عدیده ای وجود دارد و در داخل نیز با مشکلات اقتصادی زیادی رویرو هستیم.بنابراین به هیچ عنوان ایجاد تنش جدید در روابط برای دو کشور جائز نیست.