شنیده ها: در اصفهان، هر ترک تازه بر دیوار خانههای تاریخی و هر شکاف عمیق در دشتهای اطراف، تنها نشانهای از فرسودگی سازهها یا خشکی زمین نیست؛ اینها نشانههای یک فروپاشی تدریجیاند. فروپاشیای که زمین را در سکوت میبلعد.
عیسی کلانتری، رئیس پیشین سازمان محیطزیست، گفته است: «اصفهان در ۳۰ سال آینده شش متر فرو میرود.» جملهای که شاید برای بسیاری اغراقآمیز به نظر برسد، اما دادههای ماهوارهای و تحلیلهای زمینشناسی نشان میدهند این هشدار نهتنها اغراق نیست، بلکه احتمالا خوشبینانه هم هست. پرسش اصلی این است: اگر اصفهان در حال نشست است، چه چیزی در زیر این خاکستر آرام جان میدهد؟
لایه نمک از کیلومترها دورتر برق میزند. لاشه پرندهها و جانوران گویی مومیایی از قرنها پیش زیر تابش مستقیم آفتاب هستند که تصویری غریب به وجود آورده است. هوا گرم و کشنده است. هیچ موجود زندهای در دشتهای مرکزی ایران زندگی نمیکند. تمام دشتهای فلات مرکزی به دشت لوت و دشت کویر شباهت دارند. دشتهایی که در ۵۰ سال قبل گاهی حتی تالابهای فصلی را در خود میدید و در ماههایی از سال پرندگان مهاجر آنجا رفتوآمد میکردند. اکنون زایندهرود، گاوخونی، مهارلو، بختگان، پریشان، حوض سلطان، دریاچه نمک و... کاملاً خشک شدهاند. مناطق مرکزی ایران شبیه به صحرای آفریقا و عربستان است.
همانطور که دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، دیپلماسی پرآشوب خود در قبال اوکراین را دنبال میکند؛ دیپلماسیای که با ناتوانی در ایستادگی قاطع در برابر یک متجاوز و نیز ضعف در دفاع از اصول حاکمیت و تمامیت ارضی همراه است؛ این تنها اروپاییها نیستند که احساس نگرانی میکنند. واقعیت آن است که اگر جمعیتی وجود داشته باشد که بیش از همه باید نسبت به جایگاه خود در جهانی آشفته و بینظم، جایی که تضمینهای امنیتی آمریکا دیگر به استحکام گذشته به نظر نمیرسند، احساس اضطراب کند، آن جمعیت ۲۳ میلیون نفری تایوان است.
مقام های سه کشور اروپایی (آلمان، انگلیس و فرانسه) و نماینده اتحادیه اروپا، به زودی با طرف ایرانی دیدار خواهند کرد. مذاکرات در سطح معاونان وزارت خارجه انجام خواهد شد و پیشبینی میشود ریاست هیئت ایرانی همچون گذشته بر عهده مجید تخت روانچی و کاظم غریب آبادی باشد.
عراق فاصله چندانی تا انتخابات پارلمانی در آبان ماه سال جاری ندارد. در این زمان اندک بغداد باید تصمیمات سختی بگیرد. جدلهای داخلی در این کشور به اوج خود رسیده و گروههای سیاسی هر کدام ساز خود را میزنند حتی برخی گروههای سیاسی از همین حالا ساز خود را کوک کردهاند تا تاریخ برگزاری انتخابات را عقب بیندازند. در این میان وضعیت حشد الشعبی که برخی از گروههای عراقی مایلند تا آن را خلع سلاح کنند، ابهامات زیادی پدید آورده است.
در حالی که تهران با قطعی آب تا ۴۸ ساعت و ایران با دمای بیش از ۵۰ درجه سانتیگراد در جنوب کشور مواجه است، کشور با ۸۰ درصد مخازن آب عملا خالی وارد پنجمین سال متوالی خشکسالی خود میشود. مقامهای دولتی ایران هشدار میدهند که پایتخت ممکن است ظرف چند هفته با کمبود آب مواجه شود. 
دوازده روز درگیری مستقیم میان ایران و اسرائیل با توافقی نانوشته پایان یافت، اما سایه جنگ همچنان بر منطقه سنگینی میکند. مرور مواضع اخیر مقامات اسرائیلی و گزارشهای بینالمللی نشان میدهد که خطر بازگشت به میدان نبرد همچنان جدی است.
بحث «عدم کفایت سیاسی» رئیسجمهور ایران، مسعود پزشکیان، در روزهای اخیر بار دیگر توسط چهرههای تندرو سیاسی و رسانههای نزدیک به جریان رادیکال مطرح شده است. توییتها و اظهارات رسایی و ثابتی، بررسی اقدامات و مواضع پزشکیان و واکنشهای حامیانش، نشان میدهد که این موضوع بیش از یک اختلاف سیاسی ساده، میتواند به یکی از چالشهای جدی سیاسی کشور بدل شود. اما قانون اساسی چه میگوید و در صورت عدم کفایت سیاسی، چه سناریوهایی محتمل است؟ 