شنیده ها: راز مهمی درباره شرایط امنیتی و رابطه اینترنت با آن وجود دارد که در حال فراموش شدن است. چند موضوع مهم درباره رخدادهای اخیر وجود دارد که فراموشی آنها به معنای پاک کردن صورت مساله خواهد بود و اصل ماجرای اعتراضها را به نوعی نادیده خواهد گرفت.
آنچه که مسئولان در شرایط فعلی باید مورد توجه داشته باشند این است که عامل اصلی اعتراضات و نهایتا امنیتی شدن موضوعات، اینترنت نبود.
شنیده ها: طرح اینترنت طبقاتی، طرح تبعیض در ارائه خدمات اینترنت و یا هر چه که نامش باشد، نه تنها میتواند موجب نابرابری در حوزه فناوری شود، بلکه ممکن است به انفجاری اجتماعی ناشی از احساس سرخوردگی و تبعیض منجر شود. مهم نیست مسعود پزشکیان در شبکه اجتماعی خود بنویسد: «دسترسی آزاد به اطلاعات حق همه مردم است، نه فقط یک طبقه خاص. دولت موظف و مصمم است اینترنتی آزاد، باکیفیت و فراگیر فراهم کند» اما جامعه آنچه را که میبیند ملاک قرار میدهد و ادامه این روند میتواند واکنش یا خشم اجتماعی جدی به دنبال داشته باشد؛ بهخصوص اگر دولت یا تصمیمگیرندگان بالاتر از آن، بر آتش این تبعیض بیش از پیش دامن بزنند.
حالا دیگر یک ماهی از پایان جنگ ۱۲ روزه میان ایران و اسرائیل و اعلام آتش بس گذشته، اما به نظر میرسد که اینترنت در ایران هنوز به وضعیت پیش از جنگ بازنگشته است. چنان چه اختلالهای سراسری در طول درگیریها، اگرچه توجیهی امنیتی داشت، اما یکبار دیگر زخم کهنه «اینترنت طبقاتی» را تازه کرد؛ طرحی که بهظاهر از دهه ۹۰ مطرح بوده، ولی حالا با عناوین تازهای مانند «منطقه آزاد سایبری» یا «اینترنت اضطراری» به میدان برگشته است.
